Choć Indianie z natury usposobieni byli po przyjacielsku oraz przedkładali rozwiązania pokojowe ponad przemoc, wojna była stałą częścią kultur indiańskich na niespiesznie przedtem przybyciem białych. Najczęstszymi powodami wojen były:
Uzbrojenie Indian zanim przybyciem Europejczyków było właściwie ubogie – składało się zwykle z łuku dodatkowo strzał, noży (kamiennych czyli miedzianych), toporków (tomahawków) również oszczepów. Ze względu na niedostatek efektywnych środków komunikacji (z wyjątkiem łodzi) wojownicy wybierali się na wojnę z małym obciążeniem, zabierając z sobą tylko broń. Stosowano taktykę wojny podjazdowej, atakowano z ukrycia. W walkach, bodaj pewną rolę odgrywała taktyka, w szczególności cenione dawny indywidualne umiejętności także męstwo. W walce tak samo jak ważne w charakterze zwycięstwo, była honorowa śmierć.
Ważnym elementem zwycięstwa (jak dodatkowo porażki wewnątrz walce) było skalpowanie. Wokół tego precederu narosło wiele nieporozumień, natomiast wskroś niektórych samo jego występowanie jest kwestionowane. Skalpowanie, czy wycinka włosów z głowy razem ze skórą, było powszechnym zwyczajem dokonywanym po wygraniu pojedynku z wrogiem. Skalpowano raptem martwych przeciwników. Skalpy noszone u pasa, czyli wystawiane zanim domostwem wojownika, ówczesny łup świadczącym o jego waleczności. Skalpowanie nie ostatnim tchem było uniwersalnie stosowane, nic bardziej błędnego podobnie akceptowane. Krewni dodatkowo współplemieńcy zabitego wojownika, który z pewien względów nie został oskalpowany wskroś swego zabójcę, przyjmowali to jak plamę na honorze, uznając, że na rzecz zwycięskiego wojownika jego wróg był zły odpowiedniego szacunku. Skalpowanie stało się negatywnym procederem zaledwie wtedy, kiedy biali w środku Wuj Sam zaczęli wynagradzać zbytnio skalpy innych Indian, zachęcając w środku ten tryb do bratobójczych walk. Proceder ten był marginalny wewnątrz Kanadzie.